موفقیت تضمینی در یک ماه، یا رادیو زمانه چگونه غیرتی شد

توضیح:
با خبر شدیم که با گذشت ده روز از انتشار این یادداشت رادیو زمانه به آن لینک داده است. از آن جا که این اتفاق فرخنده باعث بالا رفتن شدید تعداد بازدیدکنندگان این وبلاگ شده، و از آنجایی که این بازدیدکنندگان وارد این صفحه میشوند نه صفحه اصلی، لابراتوار کلنگ از فرصت استفاده کرده و قبل از یادداشت «موفقیت تضمینی در یک ماه» نظر بازدیدکنندگان محترم را به دیدنی های زیر جلب میکند:

مجموعه یادداشت های این وبلاگ تحت نام «علیه زوال»
یک موزیک بسیار زیبا از تام یورک
یادداشت بسیار خوب درباره محسن نامجو از امیر حسین قربانی
یک موزیک تکان دهنده
شماره حساب سندیکای کارگران شرکت واحد جهت کمکهای مردمی

توضیح دو:
با خبر شدیم که استاد مهدی جامی آقای بزرگ رادیو زمانه (که با مارلین دیتریش در آمستردام آبگوشت بزباش میخورند) به علت پدربزرگ شدن احساس پیری کرده اند. ازین جهت برای رفع کسالت عکسهای زیر را از طرف لابراتوار بین المللی کلنگ به آقای بزرگ رادیو زمانه (که به قول داریوش ملکوتی «عمراش دراز باد») تقدیم میکنیم.





با تشکر از رادیوی وزین و موقر زمانه بابت لینک
--------------------------------------------

و اما یادداشت ده روز پیش من درباره «سیاست لینک» که رادیو زمانه امروز به آن لینک داده است:



دوست نادیده ما امید مهرگان یکبار درنوشته ای به یاد ماندنی در روزنامه شرق از جمله بر پرسشی اساسی انگشت گذاشته بود:

یک حاشیه روى ضرورى: آیا ما اجازه داریم عقایدمان را درباره چیزها و آدم ها صریحاً بیان کنیم؟ عقل بى درنگ مى گوید: «البته، فقط به شرط این که مستدل حرف بزنى و منطقى نقد کنى. » بله، مى دانیم که نقد، بیش از آن که امرى مربوط به عرصه فرهیختگى و روشنفکرى باشد، مسئله اى حقوقى است: بنابراین جمله «منطقى نقد کن! » بیش از آن که فرمانى اخلاقى باشد (اخلاق نوشتن و گفت وگو و «مکالمه »)، در ردیف فرامین حقوقى و سیاسى است. چون عنقریب ممکن است از دل فضاى ایده آل و متمدنانه بحث و امر سرکوب شده بازگردد و توحش و خشونت سر برآورد. اما در این خشونت، عنصرى ازحقیقت نهفته است؛ گاهى حوصله آدم بحق، از حلقه معیوب بحث و دلیل آورى سر مى رود و دوست دارد فریاد بزند: «خب واضح است دیگر، ابله!» جاهایى هست که بحث مستدل تماماً نقض غرض است، همان جاهایى که اصلاً ادامه دادن به بحث به واقع خیانت به حقیقت محسوب مى شود.

وبلاگ «حرف غریب» مدتی پیش نقدی بر این نوشته علی معظمی منتشر کرده بود با عنوان «زنده باد امپریالیسم». این نوشته «حرف غریب»، نمونه کاملی بود از آن دست استدلالهای غلط و شاید حتا خنده داری که خواننده را برمی انگیزد یک وقت خدایی نکرده «منطقی نقد کن!» را برای لحظاتی از پنجره بیرون بیاندازد و فریاد بزند «خب چرا مزخرف میگویی ابله!»

البته واضح است که چنین کار قبیحی محال است از علی معظمی سر بزند. به همین دلیل علی معظمی در پاسخ به این استدلال ِ عجیب «حرف غریب» که:

اصلاً چرا فروش اسلحه «تجارت کثیف» است؟ داشتن اسلحه یک نیروی بازدارنده است و ما را از شر آدم‌های نادانی [پایین تر معلوم میشود که منظور نویسنده از آدمهای نادان دو نفرند یک، صدام یزید کافر دو، چنگیز خان مغول!] که اگر اسلحه نداشته باشیم، از دستشان در امان نیستیم؛ در امان نگاه می‌دارد. این‌ها را علی بهتر می‌داند، فقط می‌ماند وجود آدم‌های نادان، که آن را هم نمی‌توانیم انکار کنیم، می‌توانیم؟

با خونسردی و طی پاسخی مفصل توجه منتقد محترم را به این واقعیت جلب میکند که:
اولا خود آدم نادان یعنی صدام حسین هم توسط همان دولتهای صادر کننده اسلحه مسلح شده بود. ثانیا دولتهایی که قرار است از خود در برابر «آدمهای نادان» دفاع کنند و بنابراین دست به کار واردات میلیاردی اسلحه میشوند بزرگترین جنایتها را علیه شهروندان خودشان مرتکب شده و میشوند. ثالثا اسلحه به مثابه کالا نقش مشخصی در سرمایه داری جهانی شده، در نظم نوین جهانی دارد که معادله را بسیار پیچیده تر از استدلال «آدمهای نادان» میکند. رابعا بر خلاف تصور صاحب استدلال «آدمهای نادان» وضعیت خاورمیانه بسیار پیچیده تر از آن است که با دایکاتمی امپریالیسم-آدمهای نادان بتوان آنرا توضیح داد.

طبعا هیچ ایرادی ندارد که نویسنده «حرف غریب»، که به وضوح آدمی آزادیخواه و منتقد است، یکبار هم استدلال غلطی را مطرح کند. احترام گذاشتن به اصل حقوقی «منطقی رد کن!» و جلوگیری از بازگشت «امر سرکوب شده» و خشونت و توحش دقیقا همان کاری ست که هر دو طرف این بحث کرده اند. اما این معادله یک طرف دیگر هم دارد.

وبسایت «محترم و وزین» زمانه ظاهرن مسئول «لینکهای روز» ی دارد بسیار علاقه مند به امپریالیسم! این مسئول لینک درمیانه بحث میان دو شخص بالا در نقش دایی جان ناپلئونی که خون اش ازینکه علی معظمی بر دیوار وبلاگستان نوشته است «امپریالیسم خر است» به جوش آمده به میان دعوا پرید و با صدایی لرزان گفت «کی این دیوار رو کثیف کرده؟» مسئول لینکهای روز مربوطه سپس به سرعت برای اینکه از کسانی که به ساحت مقدس امپریالیسم بی احترامی کرده اند زهر چشمی بگیرد لینک مطلب «زنده باد امپریالیسم» را در صفحه اول آن وبسایت محترم و وزین قرار داد تا هزاران خواننده این وبسایت از کشیده شدن زنده باد برای امپریالیسم در پاسخ به نوشته ای در یک وبلاگ کوچک شخصی آگاه شوند. و طبیعتا هیچ نشانی از طرف دیگر این بحث و مناظره دیده نشد تا بحث معظمی و «حرف غریب» در لینکدانی زمانه به مونولوگ تبدیل شود.

درین میان مطلقن لازم است به مسئول لینک مورد نظر گوشزد کنیم: خوب واضحه دیگه ابله ِ الاغ ، یک رادیوی متشخص در یک بحث دونفره تنها در صورتی دخالت میکند که به هر دو طرف استدلال تریبون بدهد، حتا اگر پای ناموس آن (اینجا امپریالیسم) در میان باشد!

در پایان به همه نویسندگان جوان و تازه کار توصیه میکنیم از ماجرای بحث علی معظمی و حرف غریب پند بگیرند و هفته ای یکبار به هر چیزی که رنگ و بوی نقد سوسیالیستی و چپ میدهد تاخت و تازی بفرمایند. باشد تا رستگار شوند.