تاريخ ادبيات حقيقتا روشنفکرانه ي فارسي*-قسمت اول


محتوای آوانگارد و ضد سیستم کمتر شعری در تاریخ ادبیات فارسی به اندازه ی ابیاتی که از پی می آید توسط روشنفکران ایرانی مورد اغفالی غرضمندانه قرار گرفته است:


وقتی که
دل تنگه
فایده اش چیه آزادی
زندگی
زندونه
وقتی نباشه شادی
آدم که
غمگینه
دنیا براش زندونه
ما بین صد میلیون
بازم تنها
می مونه
دنیایِ زندونی
دیواره
زندونی
از
دیوار
بی زاره



مشخصات کلاسیک:

ژانر: سپید با مایه های فولک
ساختار: شکن
فلسفه: اگزیستنشال نیمه شهری
کانتکست: طاغوت
دیسکورس:به طور خفیف ضد سیستم-نسبتا ناراضی
پارادایم: ارژنگ


تفسیر موجز:

-نفی لیبرال دموکراسی سرمایه دارانه از موضع وجودی به همراه تاثیر احتمالی از تئوری از خود بیگانگی (وقتی که دل تنگه فایدش چیه آزادی؟)
-تم هایی از ماشینیسم و تنهایی مدرن به همراه استهزای آرمان های عصر روشنگری
-استفاده ی بی سابقه از سمبولیسم (دیوار) و قافیه (بیزار)
استتیک: پست مدرن متقدم

-------------------------
* عنوان فرعی: تاریخ ادبیات غیر شاملویی ایران